กลับมา....บ้างอะไรบ้าง อยู่ๆก็อยากมาเขียนบ้าง แอบไปอ่านของพี่น้อยหน่าแล้วก็คิดถึง เลยอยากมาเขียนบ้าง หายไปหกเดือนกว่าๆเลยชิมิ...(หรือมากกว่านั้นวะ) ตอนนี้สติไม่ค่อยอยุ่ หัวจะระเบิด งานใกล้ส่ง....โฮก.. วันนี้มาด้วยเรื่องที่ว่า "การสื่อสารที่ดี" การสื่อสารที่ดีควรเป็นการสื่อสารแบบface-to-face การสื่อสารจำพวกตัวอักษร ไร้รูป รส กลิ่น(?) เสียง เป็นการส่ือสารที่ห่วยๆอยุ่เช่นกัน ปัจจุบันคนส่วนมากสนุกสนานกับการสื่อสารทางตัวอักษร ใช่ มันต้นทุนถูกกว่า ฟรีบ้าง เสียตังนิโหน่อยบ้าง หรือเอาแค่เสียงก็พอ คุยเปนชม.ๆ ไม่ต้องเห็นกันก็ได้ แต่คุณรู้เหรอว่า ไอคนที่คุยด้วยอะ มันคิดงั้นจริง มันรู้สึกงั้นจิง สิ่งที่เขาตอบมา คุณมั่นใจเหรอว่ามันเปนความเห็นของเขาจริงๆ.. และนี้คือตย.ของบทสนทนาในรูปแบบของตัวอักษร ที่เหมือนจะสร้างความร้าวฉานได้ง่ายๆ ลูกชาย: เออ ร่มเราเพิ่งหายไปเอง ตอนไหนก็ไม่รู้ ลูกชาย: เซงเป็ด ฉัน: = ="... ตอนมึนเมาเป่า (วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ) ลูกชาย: ไม่ ไม่ได้เอาไป ลูกชาย: ฝืด ฉัน: อะเหรอออออออออ ลูกชาย: เด๋วออกแหละดีกว่า ตั้งใจทำงานต่อไป ฉัน: อือ ลูกชาย: ไม่แน่อาจจะไปแถวสวน ฉัน: แกก็อาร่มไปแลกกะชาวบ้านเขาละกัน...เปลี่ยนสี เปลี่ยนลาย เปลี่ยนระบายๆ ลูกชาย: ... ลูกชาย: แลกใคร ฉัน: เหอๆ...มันก็มีอยุ่แค่นี้อะเนอะ....ที่ดื่มเนี่ย... ฉัน: ที่ร้านไง....เลือกเอาสักอัน.. ฮ่าๆๆ ฉัน: ทีนี่ไม่รับเปลี่ยน ฉันพอใจของของฉัน ลูกชาย: ... ลูกชาย: เออ ลูกชาย: ก็ไม่ได้ต้องให้เปลี่ยน ลูกชาย: เด๋วซื้อใหม่ได้ ลูกชาย: ไม่ได้บอกต้องให้เปลี่ยนสักหน่อย ลูกชาย: ... ลูกชาย: อะไรของแก ลูกชาย: ร่มที่เราให้ก็ไม่ใช่ของแกนะ ลูกชาย: ... ฉัน: จ้าๆๆๆ ยังไม่ได้เอาเลยจ้า...... ลูกชาย: ทำไม ลูกชาย: ร่มเธอตอนนั้นก็ไม่ได้ใช้ ฉัน: ก็เห็นแกบอกว่ามันเลดี้ไป ฉันก็เลยแนะนำไปให้แลกกะชาวบ้านเฉยๆ ลูกชาย: คืนแล้วด้วย ฉัน: จายเย้นๆๆๆ ลูกชาย: ... ลูกชาย: ฝืด ฉัน: คร้าบๆคร้าบๆๆ ลูกชาย: ไปแหละๆ ฉัน: อื้อๆ เกือบได้ต่อยกันแล้ว.... ฉัน แค่อยากบอก แซวๆเฉยๆ ว่าถ้ามันแต๋วก็ลองไปขอแลกกะชาวบ้านเขาดู จะได้ไม่ต้องซื้อใหม่... ....เอ่อววว... ยากเย็น วุ่นวายจริงๆ

edit @ 22 Aug 2009 01:20:02 by natto!!