❛โลกใบใหญ่ของเจ้าเหมียว❜

สวัสดีพ่อแม่พี่น้องทั้งหลาย
ตอนนี้มาอยู่ที่ปักกิ่งได้สี่วันละเว้ย..ละเว้ย..
(แต่ตอนที่พิมอยู่นี้เป็นวันที่5septนา
มีเรื่องอยากเล่าสู่กันฟังมากมาย
เรียงกันไปทีละวันละกัน อิอิ

2^nd September 2007

ก็เป็นวันแรกที่เดินทางออกจากประเทศไทย
เครื่องออกราวๆ10.20น.
แต่เขาให้เข้าไปรอในเครื่องตั้งแต่10.15
เราเข้าไปใน..เอ่อเขาเรียกว่าไรว่ะ
เฉพาะคนที่มีBoarding partอะ
ตั้งแต่เก้าครึ่ง ก้อยู่รอร่ำลาเพื่อนๆได้ไม่ครบ
อันนี้ก้ต้องขออภัยด้วย แหะๆ
แต่เดินจากที่เราเข้าไป
ถึงตรงที่รอขึ้นเครื่องก้10โมงพอดีอะ
(ไกลแสด)
เอ่อ ขอขอบคุณเพื่อนๆมากมายที่มาส่งกัน
(แอบเปนปลื้มมมม >v</)

ใครที่มาไม่ทันก้ไม่เปนไร ส่งใจมาแล้วช่ายมื๊
แต่เด่วมค.นี้เราก้กลับแล้ว ไม่นานๆหลอก (อิอิ)

กว่าจามาถึงที่ปักกิ่งปักชำนี่ก้ล่อไป
สี่โมงกว่าแล้ว(เวลาที่ปักกิ่ง)
โขวบอกว่ารอตรวจคนเข้าเมือง รอเป๋า รอแทกซี่นานมากๆ
กว่าจาผุดออกมาจากสนามบินก้ล่อไปเกือบสองชม.
กว่าจาถึงโรงแรม...ซัดไป...หกโมงกว่า...
ไม่ได้ทำไรเลย เพราะเขาปิดหมดแล้ว

ก้เลยได้แต่เดินดูว่ารอบๆโรงแรมมีไรให้กินบ้าง
กับตามหาซื้อซิมมือถือ
(ที่สนามบินก้มี แต่คาดว่าแพงเลยไม่ซื้อ)
เอ่อลืมบอกว่าโรงแรมที่เราอยู่เป็นโรงแรมในมหาลัยแหละ

มหาลัยเราขี้เว่อมากๆ มีโรงแรม คลีนิค อนุบาล ประถม
(มัธยม ไม่แน่ใจเพรราะมันตั้งอยู่ตรงข้ามมหาลัย)
supermarket สนามบอลนี่ล่อไปสามสนามได้มั้ง
มีโรงยิมสำหรับบาส/วอลเล่/แบดมินตัน
(สาวๆนักบาสนี่สุดยอด...ล่ำยังกะชายชาติเลยทีเดียว)
มีหออีกเกินสิบตึก...เอาเป็นว่ามัน
โคดดดหย่ายยยยยยอะ

กลับมาที่ซิมมือถือ
เป็นอะไรที่แอ๊บโข่งมาก ถ้าไม่ศึกษาให้ดี
เบอมือถือที่นี่มันจะไม่เหมือนบ้านเรา
บ้านเราอยากได้โปรแบบไหนก้เปลี่ยนได้
แต่ที่นี่ แต่ละเบอมีโปรของมันเอง และ...เปลี่ยนไม่ได้!!
ปกติแล้วมันควรจะซื้อที่ร้านขายแบบมือถือไรงี้
เพราะคนขายมันจะอธิบายได้ว่าโปรไหนเปนไง
อย่างนินิเป็นต้น ซื้อถูกสถานที่

จิงๆไอเรื่องนี้เราก้ไม่รู้หรอก
มาฉลาดก้ตอนที่ลองโทรไปคุยกะนิ

ร้านที่เราซื้อเปนร้านของชำอย่างแท้จิง
เป็นอาแปะขายเครื่องดื่ม(เหล้าก้มีเด้อ) บุหรี่ไรงี้
เพราะงั้น มันก้ไม่บอกไรเราเหมือนกัน หึหึหึ
สื่อสารกะมันได้ว่าจาซื้อซิมก้สุดยอดแล้ว
(จิงแล้วๆซิมก้มีชื่อเรียกเฉพาะในภาษาจีน
แต่จนทุกวันนี้เราก้ยังคล้าวไม่รู้อยู่ดี กรั๊กๆๆ)

ผ่านไปหนึ่งวัน พ่อลูกฝากกะเพราะมื้อเย็นไว้ทีHI24
(ละม้ายคล้ายเซเว่น แต่ไม่เปิดแอร์ และไม่มีซิมชาย)
ก็ซื้อมาม่ามาคนละป๋อง
(หย่ายดี เยอะดี รสชาติก้ใช้ได้อะ)

3^rd September 2007

เป็นอีกหนึ่งวันที่วุ่นวายก็ว่าได้....
เช้ามาซัดบุฟเฟ่ที่โรงแรมเต็มที่
(ให้สมที่จ่ายค่าห้องไป หึหึ)
แล้วก้ไปลงทะเบียนเรียน
ไปถึง...คนเกาหลีกะญี่ปุ่น..เข้าใจว่ามาเยอะมาก
ที่หน้าตึกลงทะเบียนมีเหมือนเปนพวกรุ่นพี่
มารอรับกันเลยทีเดียว
เราก้เข้าไปทำตามสเตป แต่ที่ลำบาก(ด่านแรกของวัน)คือ
ป๊าต้องรีบเดินไปแลกเงินมาให้
เพราะมันให้จ่ายค่าเทอมตอนนั้นเลย
(ตอกแรกเรากะว่าเด่วค่อยจ่ายไรงี้)
เอ่อมีแจกเสื้อมหาลัยด้วย ไว้จาใส่ได้ดูกัล หึหึ
(คุยกะพี่รูมเมทแล้วว่าชุดนอนโล้ด ฮี่ๆๆ)

พอถึงสเตปสุดท้าย..มันดันต้องใช้ใบรับรองของหอ
ประมานว่าเรามีที่อยู่ในปักกิ่งแล้วไรงี้
แต่ตูยังไม่ได้เข้าหอเร้ยยย
เลยค้างไว้แค่นั้น ไปดูหอที่ได้จองไว้....

เดินไปชาติกว่าๆ ไกลมาก....ก
คือมันก้อยู่ในยูแหละ แต่ไกลเชี่ยอะ
ก็ประมานว่าเราต้องเดินจากประตูตอ.ไปตต.อะ
แล้วก้เหนlocationแล้ว..ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่
อยู่ท่ามกลางหอโบราณ
(เก่ามากๆๆโทรมมากๆๆ) และสิ่งก่อสร้าง

(เอาน่ามันถูกสุด ช่วยพ่อแม่ประหยัด
คิดซะว่าออกกะลังกาย)

ไปถึงก้ขอไปดูห้อง
ทางเดินก้...คล้ายๆทางเดินในคุกอะ
ประตูก้ประตูเหล็ก เปิดประตูเข้าไป
โอ้วแม่เจ้า....นี้มันเปนหอพักนร.แน่น่ะ แบบว่าเฮ้ย งง

ห้องอับๆ ผ้าห่มขาดเปนรูนิสๆ
ที่เด็ดสุดๆแบบว่ารับไม่ได้ ตู้เสื้อผ้า
มัน...ความกว้างเท่ากับลอกเกอร์ที่เหนตามหนังฝรั่ง
ความยาว เพื่อนๆยังจำตู้เหล็กที่อยู่หลังห้องเรียนได้ป่ะ
เท่านั้นแหละ
บานตู้เรอะ ตู้เหล็กยังไงก้ยังงั้นแหละ หึหึ
เอ่อ เราได้อยู่กะสาวรัสเซียแหละ เขาว่างั้นอะน่ะ

พ่อนี่เครียดเลยทีเดียว
ก้พยายามเดินไปตามดูหอที่เหลือ
ก้ตามคาดหมายแหละเต็มหมดแล้ว
มีที่นึง ยังกะโรงแรม
แต่คิวรอเข้าหออยู่ที่66 damnมากๆ
แล้วก้มาดูอีกที่ก้..ว่าไงดี
มันก้ยังดีกว่าไออันแรกที่จองไว้อะน่ะ
แต่ก้เต็มอีก เลยเอ่อ กลับโรงแรมไปขอนอนคิดก่อนวุ้ย

คิดไปคิดว่า เอ่อ ง่วง
เลยว่าจะนอนพักสมองกันทั้งพ่อทั้งลูก
แต่...มันก้ไม่หลับว่ะ แอบรับไม่ได้อย่างแรงกะไอตู้นรกนั้น
เลยหยิบโบชัวหอทั้งหมดมานั่งอ่านอีกที
อ่านไปอ่านมา....เอาว่าไปลงชื่อหอล่าสุดที่ไปดูมาดีกว่า
อย่างน้อยคิดมันก้ยังอยู่ที่สิบต้นๆ
ราคาก้เท่ากัน(ที่หอนี้มีราคาสามแบบ ที่เท่ากันคือถูกสุด)
แถมใกล้ตึกเรียนโคดๆ เดินห้าถึงสิบนาทีถึงอะ
เวลาหิมะตกก้ไม่ต้องลำบากเดินตากหิมะมาเรียน เสี่ยงป่วยๆ

พอไปถึงกลายเป็นว่าได้ห้องเลย
เพราะป๊าให้เปลี่ยนเป็นจองห้องที่แพงที่สุดของที่นั้น
เพราะคนมันไม่น่าจามาขอจองต่อกันเยอะ
ราคามันแอบสูง น่าจะหลุดมาได้ง่ายกว่า

มันก้ให้เลือกว่าจาเอารูมเมทเปนคนไทยหรือเกาหลี
ดีที่อ่านหนังสือตะลุยแดนมังกรตะลอนในปักกิ่งก่อนมา
เขาเตือนไว้ว่าเกาหลีนี่สุดๆ
เสียงดัง ไม่ค่อยเกรงใจ เที่ยว(กลางคืน)เก่ง ดูดหรี่
เพราะงั้นไทยก้ได้ว่ะ (ตอนนั้นคิดงั้น)
ก็แอบกลัวว่าจาไม่ไดพูดจีนอยู่
แต่พอมาเจอพี่เขาก้..ไม่เลยอะ

พี่เขาเปนคนเอาจิงเอาจังอะ
แต่เขาไม่มีเบสิกจีนเลย ก้เลยกลายเปนช่วยๆกัน
เราก้สอนๆอันที่พอจะจำได้ไรงี้
(อ่ะ นี้มันของวันอื่นนิ!!)

ก้โอเคอะ หอนี้พอได้ใบมาก้ไปลงทะเบียนต่อ
แต่เขาบอกว่าวันนี้ไม่รับคิวเพิ่มแล้ว
(คล้ายๆกะเอแบคเลน คนเยอะอะ
แต่จ๊าบกว่าตรงที่เรียกคิวเหมือนตามธนาคาร)
เราเรยไปเปิดบัญชีแทน

โขวบอกว่าการทำธุรกรรมที่ธนาคารในปักกิ่ง
เป็นไรที่ทรมานมาก เสียเวลาสุดๆ
แนะนำว่าให้กดบัตรคิดไว้ก่อน
แล้วไปเดินซื้อของซื้อข้าวรอได้เลยอะ
นานมากกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เสดก้กลับโรงแรมพักผ่อน กินข้าวเย็น
ป๊าบอกว่าขอกินดีหน่อยวันนี้ ฉลองเรื่องหอ (ฮา)
เลยกินบุพเฟ่กัน ก้ไม่ค่อยแพงอะ 88 元
กินกันแบบว่าร่วมสองชม.ได้ ก้กินไปนั่งชิวไป
ของกินดีอะ มีซาซึมินิสหน่อย ไม่มีอเมริกันเลยยย
จีนทั้งน้านนน (ตอนเช้าก้ได้ เซงมากๆ)
แต่ก้ซัดกันอิ่ม (ปล. เนื้อวัวโคตะระนุ่ม อร่อยแสด
อยู่นี้กินเนื้อมาสามวันแล้วเนี่ย เหอๆๆ ขอโทษน่ะคุนวัว)
มีเป็ดปักกิ่ง เบียร์ก้ดื่มไม่ชาร์ตเพิ่ม

พอเดินไปจ่ายตัง พนักงานก้ให้คูปองมา
บอกว่า เชิญมากินพรุ่งนี้อีก ใช้คูปองนี้
ฟรีไม่ต้องเสียตัง

โอ้วพระเจ้า มันกำไรมั่งเป่าวะเนี่ยยยยยย
พ่อกุก้ซัดเบียร์เมิงไปสามขวดแล้ว
ปลาแซลมอนมึงนี้หายไปเกือบครึ่งตัว
แล้วยังมีหอยปีกนกนี้สิบตัวได้
หึหึ มันช่างเป็นโรงแรมที่ดีจิงๆ.....

4^th September 2007

แหกตามาแต่เช้า รับไปลงทะเบียน
(แต่ก้ไม่พลาดที่จะซัดมื้อเช้าฟรีก่อน)
ไปถึง...gosh damn!! 2232 นี่เมิงมากันตั้งแต่กี่โม๊ง
ก้รอประมานชม.นึงอะ เสด ถือว่าไม่นานมาก(มั้ง)
แล้วก้รีบลองไปกดตังที่ธนาคารดู
ก็ดีที่มันมีภาษาอังกิดควบคู่ รอดไป
แล้วก้รีบขึ้นไปหาป๊าที่โรงแรม
เพื่อป๊าจาได้โทไปที่การบินไทยที่จีน
จะเปลี่ยนเที่ยวบินเป็นเย็นวันนั้น (ตอกแรกเต็ม)
เพราะเราก้เสดเรียบร้อยทุกอย่างแล้ว มิมีปัญหาใด
แล้วก้โชคดีที่มันว่าง ป๊าก้เลยเชคเอาท์จากโรงแรม
ลากเป๋าเราไปที่หอกัน......

ไปถึงก้ไม่มีใครอยู่ พี่เขาไปลงทะเบียน
เราก้วางเป๋าทิ้งไว้แล้วไปซื้อของฝากต่อ
ก็ทั่วไปอะ ชอกแลตกะชา
ชานี่โอเลยอะ ถูกมากกก ดีมากกก หอมมากมาย
เราเองก้ซื้อมาเอาไว้ดื่มที่หอ
แต่ยังไม่ได้มีโอกาสชงเลย ฮะๆ

พอกลับมาถึงห้อง พี่เขาก้อยู่พอดี
ป๊าก้ยังไม่รีบไป เลยนั่งคุยกันอยู่ในห้องนั้นแล
ซักบ่ายสองอะ ก้ออกจากห้องกันหมด
ป๊าก็รีบไปหนามบินเพราะเด่วรถติด
(บินตอนห้าโมงครึ่ง ที่สนามบินบอก
ให้ออกมาก่อนบ่ายโสงอะ
ที่นี้รถติดใช่เล่นๆ ไม่ต่างกะบ้านเราเท่าไหร่ เหอๆ)
พี่เขาก้ไปลงทะเบียนต่อ เราก้เลยไปช่วยด้วยไรงี้

พอพี่เขาลงเสดก้ไปเดินรอบๆยูกัน
หย่ายชิบหาย จิงก้คือเดินเรียกน้ำย่อยอะ
เด่วจาไปกินบุฟเฟ่(คูปองเมื่อวาน)กัน
ก้ตามความคาดหมาย ซัดเต็มที่ อิ่มเสด

กลับมาถึงหอ ก้จัดของเข้าตู้
ใช้เวลาไปสองชม.กว่าได้อะ
ขนมาเหมือนเยอะ แต่พอเอาเข้าตู้ก้..เฉยๆอะ
เสื้อยืดนี่เล็งไว้หลายตัวละ ว่าใส่นอนแน่ๆ
ไม่ก้ใส่ในข้างในให้มันอุ่นเฉยๆอะ
เพราะลายมันแอบดึ๊ยๆอะ ฮ่าๆๆ

จัดของเสดก็อาบน้ำ
ก้ว่าจะนอนเลย เพราะง่วงมากมาย
แต่เหนพี่เขาแอบเตรียมตัวไปสอบ เลยอ่านมั้ง
เอ่อลืมบอกว่า วันถัดมาต้องสอบวัดระดับแหละ
อ่านแป๊ะเดียวอะ ก้นอน แบบว่า ง่วงงงง

5^th September 2007
วันนี้นี่เอง (ตอนนี้ง่วงโคดๆ จาเที่ยงคืน ณ ปักกิ่งแล้ว)
สอบก้..ตามความคาดหมาย writing ดับเกือบสนิท
มีพอฟังออกไม่กี่ข้อ พวกพารากราฟไม่ต้องพูดถึง
สิบห้าข้อสุดท้ายตูชิ่งไม่ทำแล้วเว่ย อ่านไม่ออกเว้ยย

เลยได้ไปสอบoral testต่อ
จิงๆก้กะลุกนานแล้วแหละ (เพราะทำไม่ได้)
ไม่อยากออกพร้อมๆคนที่เหลือในห้องอะ
สอบพร้อมกันเยอะมาก ห้องนึงราวๆห้าสิบคนได้อะ
ขี้เกียจไปรอต่อคิดสอบ oral ไปก่อนเลยดีก่าไรงี้

เราฟังคำถามเขาออกน่ะ แต่ตอบไม่ค่อยได้อะ
เพราะไม่รู้จาตอบไง หึๆๆ ตอบเปนอังกิดแทนได้ม่ะ ฮี่ๆ
เขาก้คงเหนว่าไอนี้พอรู้เรื่องประกอบกะมันเรียนมาสองปี
(แต่ความรู้เท่ากะเรียนมาไม่ถึงปี ฮ่าๆๆ ไอเดกเลวว)
เขาเลยถามเราว่า อยากเรียนง่ายๆหรือยากๆ
ก้บอกเขาว่า ขอไม่ยากไม่ง่ายได้ป่ะ
มันก้ไม่ได้ เอ็งต้องเลือกกกกกกก
เลยบอกว่าขออย่าอยากมากละกัน
ไม่อยากเอาง่ายอะ
เพราะว่ากุทนเรียนมาสองปีแล้ว
จาให้กลับไปสู่จุดเดิมอีกก้เหนื่อยอะ

แต่ ณ เวลานี้มานั่งคิด ตอบไปงั้นดีแน่รือ
กลัวมันจาส่งไประดับฮิโซว ซึ่งปัญญาตูไม่ถึงอะดิ๊
เด่วกลายเปนเครียดอีก เพราะมันยากและกดดัน
ไอกดดันที่เคยเจอก้คือการออกเสียง
กลัวว่าเราจาเปนแกะดำในห้องเหมือนตอนเรียนที่เอแบค
อันนั้นนี้เครียดถึงขั้นจะย้ายไมเนอร์กันเลยทีเดียว
เฮ้อกลัว....กว่าผลจะออกก็วันเสาร์นี้อะ กลัวววว

แล้วก้กลับหอไปเก็บของ
แล้วมุ่งหน้าไปซุปเปอในยูต่อ
ไปซื้อพวกของใช้อะ ที่ตากผ้า
กะละมัง ตะกร้าใส่ของอาบน้ำไรงี้
ก่อนเข้าไปซื้อ ข้างๆมันจะมีขาย
พวกของทอด ชานมไข่มุก ไรงี้
ก้เดินไป ลองใช้ความรู้วอันน้อยนิดสื่อสารกะมันดู
ก้มึนๆพอควร ยังฟังไม่ค่อยออกอะ
ก้มีคนจีนแถวนั้นช่วยนิสหน่อย
คือคนขายท่าจาพูดจีนกลางไปแข็งแรงอะ
ไอคนที่ช่วยก้ทำหน้าไม่ค่อยเชื่อว่าเราเปนนร.ไทย... เหอๆๆ

ก็เป็นความภูมิใจเล็กน้อย
ที่วันนี้สามารถสั่งซื้อของกินเองได้
เอ่อ ชานมนี่ใช้ได้เลยอะ
ไข่มุกก็นุ่มเคี้ยวหนึบๆดี แก้วละสิบหาเอง
เขาบอกว่าขนาดเล็ก แต่เราว่า
มันเทียบเท่าขนาดกลางบ้านเรา เหอๆ

เอ่อ แล้วที่นี้น่ะ น้ำ มีบริการมาส่งถึงที่ห้องด้วย
เปนน้ำแบบถังแกลอนอะ
ก้ดีไม่ต้องไปแบกซื้อมาจากข้างนอก แต่เติมเอา

หลังจากที่เขามาส่งน้ำที่ห้องเสด
เราก้เดินทางไปซื้อของที่ไม่มีในซุปเปอต่อ
ก้ไปที่คาร์ฟูร์ โดยสารโดยรถเมย์
แบบว่า เปรี้ยวปิ๊ดม่ะล้า
มาแค่สี่วันแต่กูขึ้นรถแม่ละเว้ยๆ
จิงๆที่มันขึ้นได้ ก็เพราะที่ปรึกษาเขาบอกมาน่ะ

เอ่อลืมเล่า ที่นี่ ในตึกที่ลงทะเบียน
จะมีพวกนศ.อาสาสมัคร มาคอยแนะนำเรา
บังเอิญว่าโชคดีที่พี่รูมเมทเรา
เขาไปเจ่อะที่ปรึกษาเปนคนไทย
เลยคุยกันเข้าใจง่ายหน่อย หึหึ

รถเมย์มัน..ขับแบบว่าโคดกระตุกอะ
ถ้าไม่เกาะไรไว้กลิ้งแน่นอน
แล้วคนที่ขึ้น ไม่ว่าชายหญิง กลี่นนี่...แทบอ๊วก
เอาเป็นว่าลงมาจากรถ
เรามีสิทธิไม่สบายได้เลยอะ เวียนหัวมากๆ

คาร์ฟูร์มีสองชั้น ชั้นบนก้ของทั่วไปที่ไม่ใช่ของสด
ชั้นใต้ดินคือของสด แต่เสียง
ยังกะอยู่ในตลาดสดเมืองไทย
เสียงดังสาดดดดด คนก้เยอะ วุ่นวายๆ
แต่ผลไม้ถูกมากๆๆๆๆๆๆ
เอ่อ อีฟๆ เราเจอหนมหมีรสเมล่อนแล้ว
ซื้อมาแล้ว เด่วจาลองกินดูน่ะ วันกลับจาขนไปฝาก

เอ่อรถเมย์ที่นี่ถูกมากมายอะ จากม.เราถึงคาร์ฟูร์
ก้ร่วมยี่สิบนาทีได้ แต่เสียแค่ ห้าบาท เองอะ
รถไฟใต้ดินและไฟฟ้าก้เหมือนกัน สิบห้าบาทตลอดสาย
ดีเนอะ หุหุ แล้วบัตรโดยสารก้ใช้ร่วมกันได้ด้วย
(บัตรทีเปนแบบเติมเงินอะ)

พอกลับมาถึงก้ หิวข้าวเสดดดด
เลยขึ้นไปเกบของ แล้วก้ชวนที่ปรึกษาไปหม่ำๆกัน
เขาก้พาไปร้านอาหารจีนแถวๆมหาลัย(ที่เรายังเดินไม่ถึง)

อร่อยน่ะ แต่เค็มอะ...เหอๆๆๆ
ผัดผักถั่วลันเตาที่จ๊าบมากอะ อร่อยมากๆๆ
แบบว่าผักยังหวานอยู่เลยอะ
เต้าหู้ไข่ทอดราดซอสแป้งมันฝัดกะพริกหยวก
เค็ม แต่ก้อร่อยอีกเช่นกัน
คีบเต้าหู้แล้วมันไม่แตกตัวอะ แบบว่ามาทั้งก้อนนั้นแหะ
เอาไว้จาถ่ายรูปมาให้ดู อิอิ

กับข้าวที่นี้ให้เยอะมากๆๆๆๆอะ
แบบว่าอิ่มมมไปอีกนาน ชาก้อร่อยดี
กินแก้เลี่ยนกะเค็มได้ดีเยี่ยมเลยแหละ เหอๆ

เฮ้อ...ง่วงแล้วอะ
หวังว่าคงไม่ได้พลาดเล่าอะไรไปน่ะ
แต่ ณ เวลานี้(ที่พิมอยุ่)ยังใช้เนทที่ห้องไม่ได้เพราะ
เรายังไม่ได้ไปซื้อบัตรที่เนทคาเฟ่
ในมหาลัยกะไม่มีสายแลน
(รู้งี้น่าจะเอามาฟะ เสียดาย
ยังไม่อยากซื้ออีกกันเลยอะ ที่บ้านก้มี เหอๆ)
แต่พี่เขาเอามา ก้เด่วพรุ่งนี้คงเล่นได้อะ

กะลังคิดอยู่ว่า ถ้ามีเราเตอร์
ตูจะใช้wirelessในห้องได้มั้ย
แบบว่าจาได้ซื้อบัตรเนทแค่ใบเดียว
แล้วถล่มกันใช้สองคนไรงี้
แต่...จาทำได้เป่าหว่า.....หึหึหึ

เอ่อตอนนี้เรามีเพื่อน(สาว)
เปนชาวเกาหลี และ สวีเดน มีใครสนมั้ย (ฮา)
ไปนอนแหละ ง่วงงงง (เวลา12.31AM)

edit @ 2007/09/17 22:20:57