❛โลกใบใหญ่ของเจ้าเหมียว❜

สวัสดีจ้าวันนี้ก้มาอัพอีกแล้น อิอิ
ก็ไม่มีไรมากมายหรอก
หลังจากที่วันก่อนบอกไปว่ามึนหัวช่ายม๊า
ตื่นเช้ามาก้ป่วยเลยล่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ
ทั้งเจ็บคอ ปวดหัว เสมหะ...โฮก....เทอมนี้เพิ่งป่วยครั้งแรก
ดีจายจาง เทอมที่แล้วป่วยบ่อย เหอๆ

ถึงเทอมที่แล้วจาป่วยแต่ก้มีคนคอยให้กะลังใจจากไทย
แต่เทอมนี้...ไม่มีแล้ว.....
ต้องดูแลตัวเอง ให้กะลังใจตัวเองแทน
เพื่อนๆก้มีให้กันอยู่ (ทำยังกะเอ็งป่วยหนักอะนะ)
แต่....กะลังใจมันต่างกันอ้า

เฮ้อ.... วันนี้วันที่30ก้ครบรอบสองเดือน...
สองเดือนที่เขาคบกัน
สองเดือนที่เขาจากเราไปจริงๆ
วันนี้ของสองเดือนที่แล้วเราร้องไห้ฟูมฟายถึงตีสี่ของอีกวัน
ไอตีสี่นี่ไม่ใช่ว่าหยุดร้องนะ มันร้องจนหลับไปเอง
ตื่นมาแปดโมงอาบน้ำ ลี้ภัยจากหอเพื่อนกลับห้องตัวเอง
ระหว่างทางก้ร้องไห้ฟูมฟายตลอดทาง

เปนครั้งแรกที่ร้องไห้ โดยไม่แคร์สายตาใคร
ไม่สนว่าใครกะมอง ใครจะคิดยังไง
ไม่สนว่าใครจาได้ยินเสียง โฮ ของเรา

เป็นครั้งแรกที่รู้สึกถึงคำว่า เสียใจ
(ขอเพลงของPotatoขึ้นเปน เพลงประกอบเลยค่ะ
เพลงอะไรน้า ที่มีท่อน "นี่แหละคือความเสียใจ
ความเสียใจมันเป็นแบบนี้ จำซะใหม่")
เป็นครั้งแรกที่เข้าใจว่าไอคำว่า โดนหักอก มันเปนยังไง

เดินกลับไปถึงห้อง ก่อนเข้าห้องตัวเองก็พยายามปาดน้ำตา
พยายามไม่ร้องไห้ เพราะกลัวพี่รูมเมทตกใจ

เปิดประตูเข้าไปก้พยายามคุยปกติได้ไม่ถึงสองนาที
พี่เขาก้ทักว่า เมื่อคืนทำไรมาเนี่ย
เชทมากไปอ่อ ตาไม่ไหวแล้วนะนั้น
เท่านั้นแหละค้าบบบบ.....พี่น้อง...
ปล่อยโฮแบบไม่คิดชีวิตเลยทีเดียว

พี่เขาก้ตกใจ(ตามคาด) แทบวิ่งมาหาเลยทีเดียว
(แต่แบบว่าห้องมันไม่กว้างอะน่ะ เดินมาสามก้าวก้ถึงตัวแหละ)
เขาก้ถามใหญ่เปนอะไรๆ
ไอเราก้ร้องไห้ซะจนแบบพูดไม่ออกอะ
พอตั้งสติได้ก้พยายามพูดออกไปว่า
"เขามีแฟนใหม่แล้ว"

......เฮ้อ...วันนั้นก้เรียนไม่รู้เรื่องเลยครับ
ก้มหน้าก้มตา พยายามเอาผมยาวๆเกือบกลางหลัง
มาโกยๆไว้ไม่ให้เพื่อนๆเห็น ตอนเดินมาเรียกก้ใส่หมวกปิดไว้
อาจารย์คงเข้าใจว่าเราแอบงีบ...รึเปล่า
ยั๊งอุตส่าถามคำถามอีก...แล้วเรียนวิชาฟัง...ยิ่งไม่รุ้เรื่องงะเหอๆ

สุดท้ายเราก็เรียนคาบนั้นได้คาบเดียว
เพราะทนนั่งต่อไปไม่ได้ น้ำตามันจาไหลให้ได้
(อันที่จิง ไอตอนที่นั่งก้มหน้าก้มตาไปก้ มีร่วงไปเปนระยะๆอะ
ต้องขอบคุณผมยาวๆที่มันปิดไว้ เหอๆ)
เลยไปตัดผมแทน.....

เนี๊ยยยย ดูอินเทรนม่ะ อกหักตัดผม....
จิงๆมะช่ายงั้นหรอก
ปกติเราไม่ได้ชอบผมยาวมากๆอยู่แล้วอะ
ยาวสุดก้ประมานไหล่
แต่ที่ไว้นี่ก้เพราะรับปริญญา พอรับเสร็จกัว่าจะตัดเลย
แต่ก้นึกได้ว่า เขาบอกว่า เขาชอบผมยาวมากกว่า
ก้เลยไว้เพื่อเขา แล้วก้คิดไว้ว่า
ถ้าเขามีแฟนใหม่แล้ว เราก้จะไปตัดทิ้งซะ
แต่ก้ไม่นึกเลยว่า จะได้ตัดเร็วขนาดนี้ แค่เดือนสองเดืองเอง
ความคิดอันนั้นก็เป็นจริงไปซะแล้ว

แล้วก้เหมือนเป็นเรื่องมหัศจรรย์
พอตัดผมปุ๊บก้รู้สึกดีขึ้นมาซะงั้น
ยิ้มได้หน่อยนึง รู้สึกว่าเราเปลี่ยนไปเยอะเลย
เหมือนเราเข้มแข็งขึ้น เหมือนเราเปนคนใหม่เลยซะงั้น

........วันนี้ของสองเดือนที่แล้ว ทำเอาเราปางตาย
วันนี้ของเดือนที่แล้ว เราก้ยังเอาตัวไม่รอด
แต่วันนี้ เราดีกว่า เดือนที่ผ่านมา
มันก็ยังเจ็บอยู่ ยังเศร้าอยู่
เพราะมัวแต่คิดว่า เราไม่ใช่คนที่เขารักแล้ว
เขาไม่รักเราแล้ว แม้แต่นิดเดียวก้ไม่มี
เขาอกหักแต่ก้มีคนเยียวยา เขามีความสุข
ในขณะที่เรายังคงจมกับความทุกข์ตั้งแต่อกหัก
แล้วก็โดนเขาหักต่ออีกที....
ตอนนี้เขาคงคุยกัน เหมือนกับช่วงเวลาที่เขาเคยคุยกับเรา

แล้วที่ไม่เข้าใจคือ...ทำไมใจคนเรามันเปลี่ยนง่ายจัง
การที่เราจะรักใครสักคน
ถ้าเรายังติดอยู่กับคนเก่า ...แล้วมีคนใหม่เข้ามา
แล้ว..แล้วมันง่ายที่จะไปขนาดนั้นเลยเหรอ..
อื้ม...ไม่เข้าใจแหะ เพราะเราก็ยังไม่มีใครเข้ามา....

ถึงจะคิดนู้นคิดนี้
แต่เราก้ไม่ร้องไห้เหมือนวันนี้ของเดือนที่ผ่านๆมาแล้วล่ะ อิอิ
แต่ก็ยังเจ็บจี๊ดๆ นอนไม่หลับ...อีกแล้ว
ทั้งๆที่ป่วย นอนไม่หลับมาตั้งกะช่วงบ่ายละ เหอๆ
ทั้งๆที่ยาก้กินแล้วนา.......

การคิดแบบนี้ เป็นการซ้ำเติมตัวเองอย่างยิ่ง
เพราะฉะนั้น เราจึงพยายาม หยุดคิดอยู่ ฮ่าๆๆๆ
ก็พยายามกันต่อไป พยายามคิดว่า
ก็นั้นก้คือ ความสุขของเขา ที่เราเองก็เฝ้ารอมาตลอดมิใช่รือ
ถ้าเขามีความสุข เขายิ้มได้ เขาไม่อมทุกข์ เราก้ดีใจ...

ถึงเราจะต้องดูแลตัวเอง  แต่ก็มีเพื่อนน่ารักคนนึง
อุตส่าท่อจากหอตัวเอง มาหาหอเรา
ที่อยู่ๆก็เอาน้ำผึ้งมาให้บอกว่า
"ที่เกาหลีน่ะ เวลาเจ็บคอ เอาไอนี่ชงกับน้ำอุ่น
แล้วจะรุ้สึกดีขึ้นมากๆเลยล่ะ"

โอ้พระเจ้า ขอบอกว่า ประทับใจครับพี่น้อง
ประทับใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไม่คิดว่าการที่เราตัวเดียวมาเรียนที่ตปท.
จะมาเจอคนที่จริงใจนิสัยดีแบบนี้
แบบว่าซึ้งอะ ถ้าเราเปนผู้ชายแบบว่าขอจีบ ไปแล้วงะ

เพื่อนคนนี้เทอมที่แล้วก้ไม่ได้สนิมเท่าไหร่
แต่เทอมนี้สนิทมากขึ้นเพราะเปน ญ มาจากเทอมที่แล้ว สองคน
ก็เลยนั่งด้วยกัน สนิทกัน
แล้ววันนี้ของสองเดือนที่แล้ว ก้เธอ
คนนี้แหละที่เราบังเอิญไปนอนหอเขาวันนั้น
แล้วเธอคนนี้ก้สละเวลาตัวเองถึง2ชม.กว่ามานั่งปลอบเรา
ทั้งๆที่เขาเองก้ต้องเตรียมตัวสอบHSK
(การสอบวัดระดับความรู้ภาษาจีน)
ที่ใกล้จะสอบแล้ว....แบบว่าซึ้งกิ้วอะ

แล้วตอนที่น้องเรามาเที่ยว
เขาก้ไม่ได้เจอ หรือไปเที่ยวไรกะน้องเราน่ะ
แต่ก่อนวันที่น้องเราจะกลับวันนึง
เขาก้เอาของขวัญมาให้ซะงั้นอะ
บอกว่า"เป็นของต้อนรับที่มาปักกิ่ง" โอ้พระเจ้าาาาา
จาเปนคนดีน่ารักไปไหนเนี่ยเธออออออออออออออออออ

ตอนที่แม่เรามา เขาก้ซื้อขนมไปให้แม่เราอีก.....
เธอจ๋า...........น่ารักไปไหนเนี่ย
ปิดเทอมนี้ก้เลยจะชวนไปเที่ยวบ้านซะเลย อิอิ

เอาละ..โม้มาพอควร ไปดีก่า....ห้าทุ่มแล้ว
เด็กดียังไม่ได้อ่านหนังสือเลย ว้าๆๆๆ



กว่าจะทำรูปเสดก้ล่อไปเที่ยงคืนซะงั้น...
กว่าจะได้ลงก็เกือบตี1ซะงั้นอะ..

ปิดท้ายเพลงนี้ทิ้งไว้ให้ฟัง


ชีวิตมันก็แบบนี้แหละนา....
ใช่ว่าจะสมหวังไปซะทุกเรื่อง.... 

เฮ้อจาตีสี่แล้ว...ยังตาค้างอยู่เลยวุ่ย
แต่เดวคงต้องไปจิงๆละ...ฟ้าจะสว่างละเว่ย

มันก็มีแอบง่วงไปวูบน่ะ
แต่ในระหว่างวูบนั่น เขาก็ทักเอมมา
เข้าใจ(ไปเองอีกแล้ว)ว่าเพิ่งกลับมา
คง..นัดเจอกันละมั้ง(นั้นมันเริ่มจิตนาการเอง)
ก้เลย...เฮ้อออออออออออออออออออออ
คงไม่ต้องพิมก้เข้าใจอะนะว่ารู้สึกไง

เขาได้เจอกันในวันครบรอบสองเดือนด้วย
....เจ็บฟะ..... เหอะๆ นอนๆ
(สาธุนอนหลับทีเห๊อะ)

แต่ก้ดีใจนิดนึงนะ ที่เขาทักมา...

edit @ 31 May 2008 02:42:18 by ♬♩nattö ♪♫