2008/Nov/15

กลับมาแล้วจ้า!!!!!

หลังจากหนีออกไปจากบ้านนี้อยู่พักใหญ่

วันนี้เราก็ตัดสินใจกลับมาล่ะ

เพราะมันได้ผ่านไปแล้ว
สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นจบสิ้นแล้ว...อย่างจริงจัง
และเราก็เคยบอกไว้ในเพลงแล้วว่า
ไว้เจอกัน
แล้วก็เจอกันไปแล้ว
แล้วก็บวกกับอะไรๆที่มันเกิดขึ้น
ก็เลยคิดว่า กลับมาดีกว่า
ยังไงก็คงไม่มีอะไรแล้ว

ที่สำคัญคือ...ทิ้งบลอคนี้ไม่ลง หะๆๆๆ



เรากำลังสงสัยว่าช่วงนี้จิตใจเรา
เป็นโหมด อ่อนแอ อ่อนไหว อ่ะเป่า

เรื่องมันมีอยู่ว่า
ตั้งแต่เมื่อวาน เราร้องไห้มาสามรอบแล้วงะ!!!

รอบที่หนึ่ง คือเมื่อวานนี้
มีอีเมลล์ดีๆฉบับนึงส่งมา
(ส่งให้ทิโมะ กะ คุณกุลชมแล้ว อุฮิ)

ระหว่างรอคลิปมันโหลดก็อ่านข้างล่างก่อนน่ะ
(บังคับ!!~)

"กรุณาอ่านตรงนี้ก่อนดูคลิป ครับ

 
True Story ...
เรื่องจริง ..
 
A son says to his father:
'Dad, would you be willingly to run a marathon with me?'
วันนึงลูกชายได้พูดกับพ่อของเขาว่า
'พ่อครับ พ่อจะไปวิ่งมาราธอนกับผมได้ไหม'
 
The father, despite his age and a heart disease, says 'YES'.
ถึงแม้ว่าตัวคุณพ่อเองจะอายุมากแล้ว แถมยังเป็นโรคหัวใจ
เขาเลือกที่จะตอบลูกของเขากลับไปว่า 'ได้ซิลูก'
 
And they run that marathon, together.
หลังจากนั้นทั้งสองก็วิ่งมาราธอนด้วยกัน
 
The son asks: 'Dad, can you run another marathon with me?'
Again father says 'YES'.
อีกวันนึง ลูกชายได้ถามพ่อของเขาอีกครั้งว่า
'พ่อครับ พ่อจะวิ่งมาราธอนกับผมอีกครั้งได้ไหม'
แน่นอนว่า พ่อตอบกลับไปว่า 'ได้ซิลูก'
 
They run another marathon, together.
เขาทั้งสองก็ได้วิ่งมาราธอนรายการอื่นอีกครั้งด้วยกัน
 
One day the son asks his father:
'Dad, would please do the Iron Man with me?'
และอีกวันนึง ลูกชายก็ถามพ่อของเขาอีกครั้งว่า '
พ่อครับพ่อจะลงแข่ง Iron Man กับผมได้ไหม'
 
Now just in case you wouldn't know,
'The Iron Man' is the toughest triatlon in existance;
4km swimming, then 180 km by bike,
and finaly another 42 km running, in one stroke.
(สำหรับคนที่ไม่รู้ว่า Iron Man คืออะไร
มันก็คือไตรกีฬานั่นเองในภาษาไทย
รายการนี้จะรวมมนุษย์เหล็กจากทั่วโลกมาแข่งขันกัน
โดยแบ่งออกเป็น ว่ายน้ำ 4 กิโล ปั่นจักรยาน 180 กิโล
และ วิ่ง 42 กิโล โดยไม่มีการหยุดพัก ใครเข้าเส้นชัยก่อนเป็นผู้ชนะ)
 
Again father says 'YES'
และก็อีกครั้งหนึ่งที่ผู้เป็นพ่อไม่ได้ตอบปฏิเสธ 'ได้ซิลูก'
 
Maybe this doesn't 'touch' you yet by heart ...
until you see this movie (put on sound!):
บางทีบทสนทนานี้คุณอาจจะยังไม่เข้าใจ
และยังไม่เกิดความประทับใจกับมัน...
จนกระทั่งคุณได้ดูคลิปต่อไปนี้
 
http://www.youtube.com/watch?v=VJMbk9dtpdY"
เผื่อใครอยากจิ้มไปดู หรือส่งต่อให้คนอื่น
ก๊อปลิ้งค์และข้อความไปได้เลยจร่ะ

ดูแล้วน้ำตาร่วงๆๆเลยอะ...
จาว่าไงดี มันออกแนวประทับใจและซาบซึ้งอะ
เหมือนเปนกิจกรรมที่มันไม่น่าจะมีทางเกิดขึ้นได้เลย
สำหรับสองพ่อลูกคู่นี้ แต่!เขาทำได้
แล้วพวกเราทั้งหลายล่ะ? วันนี้ ช่วงเวลานี้
เราได้ทำอะไรๆร่วมกับพ่อบ้างรึยัง

วันๆกินข้าวบนโต๊ะเดียวกัน ดูทีวีบ้าง
แค่นั้น...ทั้งวัน อยู่กันคนละห้อง
ลูกเล่นเนทอยู่ในห้อง พ่อนั่งทำงานอยู่ข้างล่างงี้
.....ช่างมีกิจกรรมร่วมกันเหลือเกิ๊น
รู้สึกอย่างเรากันมั้งป่ะว่า
ยิ่งเราโต เรายิ่งห่างกับพ่อแม่มากขึ้นอะ...

เรื่องที่สอง คือวันนี้ตอนเย็น นั่งดู
พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ
ตอนที่ในหลวงวางดอกจันทรแล้วมีเสียงคนเป่าแตรอะ

มันได้อารมณ์แบบว่า เศร้าถึงแก่นอะ
ไม่รู้เป็นที่เพลง หรือเสียงของเครื่องดนตรี
หรือความรู้สึกของคนเป่า
ที่แน่ๆคือ เสียงนั้นมันแทรกซึมเข้าถึงใจเราได้อะ
เรารู้สึกเศร้าเสียใจ ฟังแล้วมันรู้สึกถึง
การจากลาที่ไม่ได้เจอกันอีกแล้ว
จากไปแล้วจริงๆ อะไรประมานนั้น

น้ำตาเกือบร่วง.....

เรื่องที่สาม หลังจากที่ดูอะไรๆเสร็จ(ต่อการพระราชพิธีฯ)
ก็เปิดไปเรื่อยๆ ก็มาสะดุดกับช่อง
National Geographic รายการอะไรไม่รู้
รู้แต่เนื้อหาเกี่ยวกับนักมวยหญิงไทยที่เคยเป็นนักโทษมาก่อน

ไม่ได้ดูแต่แรกหรอก
คาดว่าฉายมาได้พักใหญ่แล้วล่ะ
ก็โฟกัสอยู่สองคน คนที่ชื่อ ใหม่ กับคนที่เป็นแชมป์โลกอะ
ที่ประทับใจน้ำตาร่วง(อีกแล้ว)ก็คือ
คนที่ได้แชมป์เนี่ย
เขาติดคุก10ปีข้อหาค้ายา

ระหว่างที่อยู่ในคุกก็เขียนจม.หายายตลอด
แต่ก็ไม่มีจม.อะไรติดต่อกลับมา
ยายเป็นคนที่เลี้ยงเขามาแก่เด็ก
ยายก็เตือนเขาหลายอย่างว่าอย่าทำๆ
แต่ก็ไม่เชื่อ ทำลงไปแล้วก็..ทำให้ยายเสียใจ..คือติดคุก...

เวลานักโทษคนอื่นมีญาติมาเยี่ยมก็แอบเสียใจนินึง
แต่ก็เข้าใจว่า ยายเขาก็แก่แล้ว
บ้านก็ไกล เดินทางมาคงยากไรงี้
เพราะตลอดเวลา7ปีที่ติดคุก ไม่มีใครมาเยี่ยมเขาเลย

ทางราชทัณก็เห็นฝีมือในการชกมวย
จากเวลาที่จัดแข่งในคุก(มั้ง)
เลยเสนอมาว่า ถ้าเป็นแชมป์โลกได้จะละโทษให้สามปี
(ซึ่งก็เท่ากับออกจากคุกได้เลยนั้นเอง)
เพื่อเป็นตัวอย่างให้กับนักโทษคนอื่นๆ

แต่ก็น่ะ การที่จะเอาชนะแชมป์มันใช่ง่ายๆที่ไหน
ฝึกกันอย่างหนักแน่นอน
และสุดท้าย เมื่อได้แข่งรอบชิงครั้งล่าสุด
ช่วงยกแรกๆ มีแววดับมากมาย
เพราะคู่ต่อสู้เก่ง....น่ะ ญี่ปุ่นมาเองเลยฮ้า

เราคิดว่าตอนช่วงพัก เขาคงคิดแบบ
เอ่อ เอาเถอะถ้าไม่ชนะก็ไม่เปนไร
แต่ต้องทำให้เต็มที่ ให้ไม่เสียใจถ้าแพ้
เพราะนี่เป็นโอกาสที่จะได้กลับบ้าน กลับไปเจอยายแล้ว
ก็เลยทำให้เขามีสติ แล้วก็นึกถึงทุกอย่างที่เคยเรียนมาแก้มวยดู

และแล้ว...ก็สำเร็จ ทำได้ ลุยเต็มที่ จนเอาชนะมาได้
ประโยคที่เราฟังแล้วน้ำตาที่คลอๆร่วงเลยก็คือ
คนที่ชื่อใหม่อะ (นักโทษอีกออกมาแล้วอีกคน น่าจะซ้อมด้วยกันไรงี้)
วิ่งขึ้นไปกอดแล้วบอกว่า "กลับบ้านแล้ว กลับบ้านแล้ว"
เราฟังแล้วแบบ ฮือ...มันประทับใจ!!

เหมือนทุกอย่างที่พยายามทำอย่างเต็มที่
ผลลัพธ์มันมาถึงแล้ว
รางวัลจากการพยายามทั้งหมดมันมาแล้ว
ดีที่ไม่ถอดใจ ดีที่พยายามดันตัวเองให้ไม่ออกนอกลู่นอกทาง
ตัง้ใจซ้อมและทำวันนี้ให้เป็นจริงได้
อะไรประมาณนี้

เฮ้อ ประทับใจ......

บางทีการที่หัวใจเราเข้าโหมดอ่อนไหวง่าย
มันก็ไม่ใช่เรื่องแย่สะทีเดียวนะ

เพราะพอเราเจอะเจอเรื่องที่มันเศร้า ซึ้งประทับใจเข้าหน่อย
เราก็จะอินนนไปกะเรื่องนั้น
และเข้าใจ มุมมองอะไรที่มันดีงาม ต่อชีวิต

ถ้าเราจิตใจแข็งเกิ๊น อะไรๆก็ไม่หวั่น ไม่กระทบตูได้
มันก็เหมือนหินอะเราว่า
เฟี้ยง ยัด อะไรเข้าก้ไม่เข้า
เหมือนไม่รับรู้อะไร....


ปิดท้ายด้วยเพลงนี้เลย เพลงโปรด~
และคิดว่าเหมาะกะเอนทรี่นี้

"ถนนสายนี้"  Basket Band

ถนนสายนี้ที่เราพบกัน ผู้คนมากมายที่รู้จัก
ถนนสายนี้เคยมีเรื่องราว...ในชีวิต
แม้ครั้งนี้จะไม่เหมือนเดิม แต่ความทรงจำก็ยังอยู่
แต่ความทรงจำที่ยังชัดเจน อยู๋ตรงนี้...ก็คือเธอ

*กับรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และหยดน้ำตาทุกคำพูดที่ผ่านมา...
เมื่อวานนี้ กับความรัก มิตรภาพ และคำสัญญา (คำร่ำลา)
ฉันยังจำตลอดมา
วันคืนดีดีทั้งหมดนั้น แค่ฉันได้นั่งลงตรงที่เดิม
ภาพวัน ฝันเก่า ไม่เคยว่างเปล่า ไม่ลบไม่ลืมเลือน

ถนนสายนี้ที่เรารักกัน ผู้คนมากมายที่รู้จัก
ถนนสายนี้ที่เปลี่ยนเรื่องราว...ในชีวิต
ใครบางคนได้ห่างหายไป แต่ใครบางคนก็ยังอยู่
แต่ใครบางคนที่ยังชัดเจน อยู่ตรงนี้...ก็คือเธอ
*


Comment

Comment:

Tweet


อบอุ่นเสมอbig smile
#4 by nonworld At 2008-11-17 11:21,
โฮก ตัวเองสู้ๆไว้
เค้าก็ไม่รุ้ตัวเองคิดไรอยุ่นะ มีไรบ่นกันได้

ดูแล้ววว ร้องไห้เลยอะ แล้วก้แอบไปนั่งสะอื้นเงียบๆ 5555
รุ้สึกดีมากๆ รุ้สึกรักพ่อขึ้นมา
ถึงเค้าจะทำไม่ดีกับเรามั่ง แต่ก้ไม่มีพ่อที่ไหนไม่รักลูกเนอะ

ปล . เพลงเพราะ
#3 by timo At 2008-11-16 16:30,
big smile อบอุ่นอยู่เสมอ ณ ที่ตรงนี้

ความรู้สึกต่าง ๆ สื่อผ่านกันได้จ้ะ
ยังซะบ้านหลังนี้ บล็อกนี้ก็ยังอบอุ่นสมอ
#1 by นาย ช บ า At 2008-11-15 23:28,

nattö ♫
View full profile