❛โลกใบใหญ่ของเจ้าเหมียว❜

อันที่จริงก้อยากจะเริ่มCh8
แต่รูปยังไม่พร้อม อิอิ รอกันไปก่อน
แต่รับรองว่าใครที่ชอบอะไรติดส์ๆนี่ ชอบแน่นอน
เป็นอีกหนึ่งสถานที่ที่ทำให้เราอยากกลับมาปักกิ่งอีกเลยทีเดียว
 

ช่วงนี้ก้..เหมือนเป็นความเครียดสะสมไงไม่รู้อะ
มันปวดหัวคิ้วบ่อยๆอยากอ๊วกด้วย เหอๆ
ไม่รู้เป็นเพราะวันนี้ตั้งใจอ่านหนังสือไปเป่า เลยปวดกะบาลเหอๆ

แต่ที่รู้ๆคือ คิดถึงเขาจังเลยยยย โฮกกกก

ก็รู้แหละว่ามันไม่ดี(มั้ง)
แต่เหมือนจะเริ่มปลง(มั้ง)
ก็แค่คิดว่า.....

เขาไม่คิดถึงเราก้ช่างเถอะ
แต่เราก้จาคิดถึง ยังจาเป็นห่วงต่อไปยังงี้แหละ
ถึงมันอาจจะทำให้เราเจ็บบ้าง(บางทีก็เยอะเลยละ ฮ่าๆ)
เพราะเราลืมไม่ได้ ทำไม่ได้จริงๆ
พยายามลองหลายครั้งแล้ว

แต่เรากลับรู้สึกว่าการยิ่งลืม มันยิ่งทำให้เจ็บอะ
ก็เลย...ลองปล่อยๆมันไปตามลมดีกว่า
ค่อยๆปล่อยให้ความรู้สึกที่เรียกว่ารักให้มันหายเองไปดีกว่า
มันอาจจะดีก็ได้ ไม่รู้เหมือนกัน
อกหักครั้งแรกอะ เลยเปนการทดลองครั้งแรก
ถ้าใช้แล้วดี เดวบอกต่อ...ไม่ใช่ละ ฮ่าๆๆๆ

ก้ไม่รู้เหมือนกันว่าทางเลือกนี้มันดีหรือไม่
แต่...เราก็ไม่รู้จาทำไงดีเหมือนกัน
เพราะลืมก็ลืมไม่ได้ซะที ยิ่งทำเหมือนลืม
เวลาที่วันเวลาเก่าๆมันผุดขึ้นมา ก้ยิ่งเจ็บหนักกว่าเดิม
เฮ้อ... อ่านๆดูอาจจะงงๆ
เพราะเราก้ไม่รู้จะอธิบายไงดี
แต่มันเป็นอะไรที่เราคิดอยู๋ในตอนนี้

ลืมก้ยาก ทำไม่ได้
ค่อยๆปล่อยน่าจะดีกว่า
เพราะมันไม่ได้มีการติดต่อกันแล้ว
เพราะงั้นมันก็น่าจะปล่อยได้สักวัน
มันน่าจะง่ายกว่าการที่เราต้องบังคับตัวเองให้ลืม

ยังมีอีกวิธีที่คิดว่าดีแต่ยังไม่ได้ลองคือ
การมีคนใหม่ เพราะยังหาไม่ได้ฮ่าๆๆๆ
เฮ้อ....ก้ ขอลองวิธีนี้ก่อนละกัน
ขอตั้งชื่อวิธีว่า ปล่อย...ละกัน

อ่อนึกได้ละ มันออกแนวๆ
เหมือนเรากลับย้อนไปเป็นช่วงเวลาที่เราแอบชอบเขาอะ
อาไรประมานนั้น
คิดยังไง อยากทำอะไร
 ก้ไม่สามารถทำกับเขาโดยตรงได้
มันก็ดูหลอกตัวเองดีเนอะ เหอๆ

เอ่อ วันนี้มันมาแบบมึนๆเนอะ
ก็มึนๆอะ น้อยตีสองตีสาม ตื่นตีห้า หกโมงมาหลายวัน
ไม่รู้เปนไรไม่อยากนอนทั้งที่ก้ง๊วงง่วงอะน่ะ

แต่ก้ไม่ได้ทำไร นั่งดูการ์ตูนแทน
เรื่อง แดจังกึม ภาคเด็ก น่ารักโคดๆอะ อิอิ

เฮ้อ....รู้สึกเหนื่อยๆเนือยๆจัง...
อยากร้องไห้ก้ร้องไม่ออก
อันนี้ก้เหนื่อย เพราะมันเหมือน อยากระบาย แต่ทำไม่ได้

เฮ้ออออออ
ไปดูน้องแดจังกึมดีก่า

ทิ้งท้าย ส่วนนึงของภาพที่ถ่ายมาเมื่อวาน คิคิ
มีสองเวอชั่น

หลังจากโหลดเจ้านู๋photoscapeมาเล่นก้..รักตายเลย ฮ่าๆๆๆ
เราเปนพวกชอบภาพนวลๆอะ
แต่ไออาร์ทชอบแนวทะมึนๆหน่อย
ลองเข้าไปดูในmultipleของมันได้ หุหุ

เราแค่เราภาพที่อาร์ทแต่ง(ด้วยlightroomอยากลองเล่นมั่งจัง)
มาใส่กรอบกะตัวหนังสือเพิ่มอะ

ก็ยังรู้สึกว่าเราถ่ายรูปเห่ยอยู่ดี
ภาพนี้พี่รูมเมทถ่ายให้อะ เฮ้อออออออออออ
ทามงายดีฟะ กลับไปฝึกวิทยายุทธกะไออาร์ทดีก่า
(ถ้ากลับไปแล้วมันยังอยู่น่ะ ฮ่าๆๆ)

ปล.ทิ้งท้าย คิดถึงเธอจังเลยยยยย
(ว้าย หลอกตัวเอง คิคิ)